Mijn gewicht & ik
Mijn gewicht is al jaren een issue voor mij. Ik kan me nog goed herinneren dat ik me op de basisschool al schaamde voor mijn gewicht. Toevallig had ik bijna alleen maar slanke, of zeg maar gerust super dunne vriendinnetjes. Ik vond het weeg-moment bij de schoolarts al vreselijk.
Maarja, als kind denk je er gewoon niet aan om te gaan afvallen. Toen ik naar de eerste klas van de middelbare school ging woog ik 52 kilo. Ik wilde na de vakantie het liefst 48 wegen. Maar ja, ik had er blijkbaar de motivatie niet voor. Mijn gewicht beheersde immers niet mijn leven (nu nog steeds niet echt hoor).
Ik weet nog goed dat ik in de eerste of tweede klas (dit weet ik niet meer) op de weegschaal ging staan en ik 58 kilo woog. Ik schrok me DOOD. Ik werd zelfs een beetje paniekerig. 58 kilo? Ik zei tegen mijn moeder dat ik dacht dat ik te zwaar was, en toen gingen we het op internet opzoeken (BMI berekenen). Deze was gewoon goed.
In de tweede klas volgde er een afval-moment, maar dat hield ik slechts 2 weken vol. De twee jaar daarna heb ik nog een aantal afval-pogingen gedaan (misschien 3) maar ook dit hield ik weer niet lang vol, en ik moet zeggen dat ik nu vind dat ik een beetje amateuristisch bezig was. 1,5 jaar terug was het me wel gelukt: ik was 3 kilo kwijt.
Om een lang verhaal kort te maken: je kan gerust zeggen dat ik al van jongs af aan met mijn gewicht bezig ben.
De schoolarts vertelde mij in de tweede klas dat ik qua gewicht en lengte steeds nét ietsje boven het gemiddelde zat. Ze zei dat dit prima was, zolang ik maar niet aan zou komen… wat dus wel gebeurde. Niet in 1 keer *patsboem* 10 kilo erbij, maar inmiddels zit die 10 kilo er nu wel aan (3 jaar later).
Het lijkt wel alsof ik ieder jaar iets aankom, en dat vind ik erg vervelend. Ik ben nu 16, en ik groei voor zover ik weet niet meer. Hoe belangrijk is het dan om op hetzelfde gewicht te blijven? Ik vind dat wel belangrijk. Wat schommelingen hier en daar, oké, daar kunnen we mee leven, maar íeder jaar iets aankomen vind ik erg vervelend.
Vorige maand was ik het ZAT. Ik was mijn lichaam zat. Oké, als je me ziet is waarschijnlijk niet het eerste wat je denkt ‘ZOOO DIE IS DIK’, maar ik ben ook niet ultraslank. De feestdagen in het vooruitzicht maakte het er niet beter op. Ik had besloten om nog van de maand december te genieten (‘voor dit jaar ben ik toch al mislukt’ … dit heb ik gezegd). In januari zou ik een hele serieuze poging doen om gewicht te verliezen.
Vandaag ben ik begonnen. Op 3 januari 2011 ben ik begonnen, en ik moet eerlijk zeggen dat het wel redelijk gaat. Ik merk wel dat ik een soortvan ‘verslaafd’ ben aan (ongezond) eten en tussendoortjes. Ik heb om half 3 twee kaakjes en een kop thee op, en om 4 uur kreeg ik alweer honger. Dat is toch te gek voor woorden?
Ik ben blij dat ik de stap gezet heb, met behulp van mijn moeder (zij weet heel veel over voeding, dus daar heb ik wel geluk mee). Ik ben vanmiddag op de weegschaal gegaan (wat ik eigenlijk niet durfde zo vlak na de feestdagen) maar.. I DID IT. En het was nog minder erg dan ik verwachtte ook.
Maar, hoeveel kilo moet er af? Mijn streefgewicht is 63 kilo, wat betekent dat er 5,6 kilo af moet. Is wel redelijk te doen, denk ik zo? Ik ga natuurlijk niet crashen en er in één week 3 kilo af zien te krijgen, desnoods doe ik er een een half jaar over. Ik wil gewoon fitter zijn, gezonder leven en ook meer sporten! Ik was van plan om 1x in de week te gaan Zumba’en, 1x hardlopen en 1x streetdance. Daarbij fiets ik ook elke dag naar school.
Ik hoop echt dat het me gaat lukken, maar ik heb er alle vertrouwen in! De eerste week zal wel een beetje lastig worden, ik moet echt ‘afkicken’ van het ongezonde eten en ook de grote hoeveelheden. Maar daarna zal het vast makkelijker worden.
Ik houd jullie op de hoogte! (Tips zijn trouwens altijd welkom!)
